Een nieuwe consensus

Ik ben een serie blogs begonnen over de exegese van m/v-teksten in de 20e eeuw. De bedoeling daarvan is om de achtergrond te laten zien voor het besluit van de GS Meppel 2017 om ook vrouwen in de GKv toe te laten tot het bijzondere ambt van diaken, ouderling en predikant.

Dat m/v-besluit is niet uit de lucht komen vallen. Op zichzelf is het breuk in een lang ervaren traditie van vastliggende rollen voor man en vrouw in de kerk. De grond voor deze breuk ligt in een nieuwe exegese van de specifieke m/v-teksten die wij in de bijbel tegenkomen.

Belangrijk is het om te zien dat deze andere exegetische keuzes in het verlengde liggen van een nieuwe consensus op de verhouding tussen man en vrouw, zoals die zich aan het einde van de 20e eeuw in de GKv voltrokken heeft. Een vernieuwde visie die niet alleen zichtbaar werd in het denken en handelen van individuele kerkleden, maar ook terug te vinden is in de officiële besluiten van de kerken op landelijk niveau.

Deze veranderende visie op de verhouding tussen man en vrouw en op de taken van mannen en vrouwen in gezin en samenleving heeft een bezinning op gang gebracht over de rol van de vrouw in de kerk en op de manier waarop wij traditioneel de m/v-teksten over het ambt hebben gelezen.

Kort gezegd: traditioneel hebben wij de zwijgteksten altijd gelezen als een bevestiging en uiting van het onderdanig-zijn van de vrouw aan de man en van het gezag-hebben van de man over de vrouw. Aan het einde van de 20e eeuw is er een nieuwe consensus in de GKv ontstaan over de verhouding van man en vrouw, waarbij deze veronderstelde onderdanigheid ter discussie is gesteld. Het uitgangspunt in ons denken over m/v ligt nu in de gelijkwaardigheid van man en vrouw bij de schepping en bij het samen beeld van God zijn. Daarmee is een belangrijke grond voor de traditionele exegese van de zwijgteksten weggevallen en werd het noodzakelijk om deze teksten opnieuw te exegetiseren.

Het mag duidelijk zijn, dat wie zich niet kan vinden in de nieuwe consensus op de verhouding van man en vrouw en deze als onbijbels afwijst, ook zal opponeren tegen de vrouw in het ambt, omdat dit des te meer als in strijd met het bijbelse onderwijs over man en vrouw gezien zal worden.

Het zijn vooral die kerken en gemeenteleden die de onderdanigheid van de vrouw aan de man als bijbels zien, die het besluit bestrijden om de vrouw in het ambt toe te laten. Dan denk ik bijvoorbeeld aan de kerken in het buitenland waar wij een zusterkerk-relatie mee onderhouden en aan de kerkleden, die zich na 2003 van de GKv afgescheiden hebben en zich verenigd hebben in de DGK(h), de Gereformeerde Kerken in Nederland in hersteld verband. Het zijn deze kerken, die vanuit hun traditionele visie op man en vrouw ons ook waarschuwden voor geloofsafval toen wij respectievelijk het vrouwenstemrecht invoerden in 1993 en nieuwe huwelijksformulieren formuleerden in 1996 en 1999.

In de eerdere blogs heb ik mij geconcentreerd op de exegeses van m/v-teksten in de besluiten over het vrouwenstemrecht. In een volgende blog zal ik stilstaan bij de exegese van die teksten in besluiten rond de herziening van het huwelijksformulier.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s